سابقه وهدف: عوارض جراحی های پریودنتال و عوامل مرتبط با آنها از مهمترین مواردیست که کلینیسین باید با علل و انواع ان آشنا باشد. در نتیجه، هدف این مطالعه، تعیین و مقایسه ی فراوانی، شدت و روند تغییرات عوارض پس از جراحی های فلپ پریودنتال با و بدون جراحی استخوان در بخش تخصصی پریودانتیکس دانشگاه علوم پزشکی تهران و عوامل مرتبط با آن هاست. مواد و روش ها: در این مطالعه تحلیلی آینده نگر 119 بیمار بخش پریودانتیکس دانشگاه علوم پزشکی تهران، که تحت عمل جراحی فلپ پریودنتال یا جینجیوکتومی قرار گرفتند، وارد این مطالعه ی آینده نگر شدند. میزان درد، تورم و کبودی براساس معیار VAS در همان روز، یک و سه روز بعد ارزیابی شد. در جلسه ی فالوآپ روز هفتم، مجددا میزان درد، تورم و کبودی پرسیده شد و tenderness و تورم از نظر جراح ثبت و حضور dehiscence فلپ و چرک بررسی شد. تفاوت میزان عوارض در روزهای مختلف و همچنین اختلاف روند تغییرات آنها، میان جراحیهای مختلف، با آزمونGeneralized estimating equations)) GEE؛ و ارتباط ویژگی های زمینه ای و جراحی با میزان عوارض، با آزمون من ویتنی و همبستگی سنجیده شد. یافته ها: میانگین درد و تورم به ترتیب در روزهای 0 و 1 به طوری معناداری بیشتر از روزهای دیگر بود. روند تغییرات میانگین عوارض میان دو گروه جراحی فلپ با و بدون جراحی استخوان تفاوتی نداشت. Tenderness، تورم، dehiscence فلپ و خروج چرک از نظر جراح به ترتیب در %31، %31، %1 و %0 بیماران بعد از یک هفته وجود داشت. نتیجه گیری: عوارض پس از جراحی های فلپ پریودنتال، به جز درد و تورم خفیف ناشایع بودند.

مقدمه: مطالعات بسیار محدودی در زمینه ارتباط بیماری­, های پریودنتال و تأثیر آن بر نتایج بارداری انجام شده اند؛ لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی همراهی بیماری­, های پریودنتال با وزن کم هنگام تولد، زایمان زودرس، زایمان زودرس به همراه وزن کم هنگام تولد و پره­, اکلامپسی انجام شد. روش کار: این مطالعه مروری با جستجوی مقالات چاپ شده در بازه زمانی 2020-2000 با جستجوی کلیدواژه­, های بارداری، نتیجه، نامطلوب، وزن کم، تولد، سقط جنین، زایمان زودرس، پره­, اکلامپسی و پریودنتال در پایگاه­, های داده های Pubmed، Scopus، Science Direct، Cochrane، Google Scholar و Embase به زبان انگلیسی (عدم وجود مقاله فارسی) انجام شد. یافته ها: تعداد 47 مقاله وارد مرحله نهایی شدند و مشخص شد که بیماری­, های پریودنتال با وزن کم هنگام تولد، زایمان زودرس، زایمان زودرس به همراه وزن کم هنگام تولد و پره­, اکلامپسی ارتباط دارند و می­, توانند خطر این عوارض را افزایش دهند. نتیجه گیری: ابتلاء به بیماری­, های پریودنتال می­, تواند خطر وزن کم هنگام تولد، زایمان زودرس، زایمان زودرس به همراه وزن کم هنگام تولد و پره­, اکلامپسی را افزایش دهد.

سابقه و هدف: اختلاف نظرهای بسیاری در مورد ایجاد عوارض پریودنتال برای دندان مولر دوم متعاقب خارج سازی دندان عقل وجود دارد. بطوریکه در مورد تحلیل استخوان، گیر غذایی، عمق پروبینگ و از دست رفتن چسبندگی مطالعاتی صورت گرفته است. با توجه به اینکه خارج کردن دندان عقل در وضعیت های مختلف می تواند انجام پذیرفته، بر روی شرایط دیستال دندان مولر دوم تاثیر گذار باشد، لذا این مطالعه با هدف بررسی وضعیت پریودنشیوم دیستال دندان مولر دوم مجاور ناحیه دندان عقل کشیده شده انجام پذیرفت.مواد و روشها: این مطالعه توصیفی گذشته نگر بر روی 40 بیمار 18-25 ساله ای که قبلا دندان عقلشان خارج شده بود، در مراجعین به دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در سال 1380 انجام گرفت. بیماران از نظر وجود پاکت، تحلیل استخوانی، خونریزی هنگام پروبینگ و دیگر مشکلات مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از تست های آماری Chi-square و Fisher exact test آنالیز شدند.یافته ها: نتایج حاصل از این بررسی نشان داد که در 56.9 درصد از بیماران پاکت در دیستال دندان مولر وجود داشت. همچنین در 31.2 درصد از بیماران تحلیل استخوان نیز به چشم می خورد. التهاب و از دست دادن attachment در 69.9 درصد از نمونه ها مشاهده شد. لقی مولر دوم در هیچ موردی مشاهده نشد. گیر غذایی در مزیال مولر دوم فقط در 2 مورد وجود داشت.نتیجه گیری: بر اساس یافته های حاصل از این مطالعه، مشکلاتی از قبیل وجود پاکت، تحلیل استخوان، التهاب و از دست دادن attachment در دیستال دندانهای مولر دوم افراد زیر 25 سال که دندان عقل خود را خارج کرده اند به چشم می خورد که دندانپزشک را به تامل بیشتری در مورد خارج سازی دندان عقل حتی در سنین پایین وا می دارد.

مقدمه: دیابت حاملگی (GDM) از شایع ترین اختلالات متابولیک است که برای اولین بار در دوران بارداری تشخیص داده می شود. عفونت پریودنتال نیز التهابی موضعی و مزمن است که می تواند بعنوان یک شروع کننده پاسخ التهاب سیستمیک در نظر گرفته شود و برخی معتقدند که با بروزGDM مرتبط است. با توجه به شواهد ناهمگون در این باره، هدف از مطالعه ی آینده نگر حاضر تعیین ارتباط بین بیماری پریودنتیت و GDM می باشد. مواد و روش ها: این مطالعه به صورت کوهورت در درمانگاه پره ناتال بیمارستان روحانی بابل، در شهریور 1398 لغایت شهریور 1399 انجام شد. وضعیت پریودنشیوم زنان باردار از نظر شاخص های خونریزی در اثر پروبینگ (BOP)، عمق پاکت پریودونتال (PPD)، میزان از دست رفتن چسبندگی (CAL) و شاخص لثه ای Gingival Index (Loe & Silness)، در هفته 12 تا 24 بارداری توسط یک دندان پزشک در همان درمانگاه بررسی و موارد بیماری تشخیص داده شد. سپس در هفته 24 تا 28 بارداری، بر اساس آزمایش تست تحمل گلوکز 75 گرمی، ابتلا به GDM مورد ارزیابی قرارگرفت. یافته ها: بروز GDM در زنان مبتلا به پریودنتیت بیشتر بود (0/001P). نتیجه گیری: جهت پیشگیری از بروز دیابت بارداری سیاست تشخیص زودرس و درمان پریودنتیت باید در الویت مراقبت پره ناتال و حتی قبل از باردار شدن قرار گیرد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زمینه و هدف: دقت در اندازه گیری های پاکت پریودنتال به وسیله پروب به عوامل مختلفی بستگی دارد که بعضی از آنها به شخص معاینه کننده مربوط می شوند. هدف از این مطالعه مقایسه اندازه گیری عمق پاکت پریودنتال  (PPD) Pocket Probing Depthدر دو گروه از دانشجویان دندانپزشکی راست دست و چپ دست در معاینات پریودنتال بود.روش بررسی: هشت بیمار پریودنتال با میانگین سنی 35 سال که از لحاظ سیستمیک سالم بوده و دارای پاکت های با عمق 0.5-6 میلی متر بودند و حداقل 20 دندان داشتند، توسط 4 نفر دانشجوی دندانپزشکی راست دست و 4 نفر چپ دست که میانگین سنی آنها 25 سال بود تحت معاینه و پروبینگ پاکت های پریودنتال قرار گرفتند. این دانشجویان در مورد معاینه پریودنتال و اندازه گیری پاکت پریودنتال توسط پروب ویلیامز آموزش دیدند. یافته های به دست آمده در نرم افزار SPSS جمع آوری و در تجزیه و تحلیل آنها از آزمون های T-test و نیز ضریب همبستگی بین گروهی (ICCs) استفاده شد.یافته ها: اختلاف میانگین PPD به دست آمده از اندازه گیری های معاینه کننده های راست دست و چپ دست کل دهان در دو گروه معنی دار بود (P<0.05)، اما به علت اختلاف در مقیاس صدم میلی متر (0.08 میلی متر) از نظر کلینیکی غیر قابل اعتنا می باشد. بیشترین میزان این تفاوت آماری در دندان های خلفی نیم قوس راست فک پایین بود (2.0 میلی متر=میانگین). با استفاده از T-test و ضریب همبستگی بین گروهی (ICCS) میان جفت های  Same and different handed مشاهده شد که روش اندازه گیری بین دو گروه نسبتا مشابه بوده و از میزان تکرارپذیری یکسانی برخوردار بود.نتیجه گیری: طبق نتایج این مطالعه در اندازه گیری PPD افراد راست دست نسبت به افراد چپ دست اختلاف کلینیکی قابل ملاحظه ایی دیده نشد.

مقدمه: پریودنتیت پیشرفته با التهاب سیستمیک گسترده در ارتباط است. از سوی دیگر C-reactive-protein به عنوان عامل واسطه ای که ارتباط بیماری پریودنتال را با برخی بیماری های سیستمیک نشان می دهد شناخته می شود. این عامل در پیش گویی حوادث قلبی - عروقی و مرگ ناشی از سکته های مغزی بر کلسترول برتری داشته است. مطالعات قبلی ارتباط بین پریودنتیت و افزایش غلظت سرمی C-reactive-protein را در جوامع مختلف نشان داده اند. این پژوهش به مقایسه تاثیر جراحی پریودنتال و درمان های معمول بر تغییرات C-reactive-protein در مبتلایان به پریودنتیت ژنرالیزه متوسط تا پیشرفته پرداخته است.مواد و روش ها: این کارآزمایی بالینی، در سال 1387، بر روی 80 فرد سالم از لحاظ سیستمیک با گستره سنی 37-28 سال که مبتلا به پریودنتیت ژنرالیزه متوسط تا پیشرفته بودند در 2 گروه مساوی انجام شد. یک گروه، تحت درمان معمول پریودنتال (جرم گیری) و گروه دیگر تحت درمان جراحی قرار گرفتند. پارامترهای پزشکی و پریودنتالی (C-reactive-protein، عمق پاکت، از دست رفتگی استخوان و تحلیل استخوان) همه بیماران، قبل از درمان و 6 ماه پس از آن اندازه گیری شد. اطلاعات به وسیله نرم افزار  SPSS15و با استفاده از آزمون های تی مستقل و تی زوج شده در سطح اطمینان 95 درصد مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: هر دو درمان پریودنتال و جراحی منجر به کاهش غلظت سرمی C-reactive-protein شد. درمان جراحی، تاثیر بیشتری در کاهش C-reactive-protein در مقایسه با درمان معمول داشت که البته اختلاف بین دو روش معنی دار نبود. درمان های پریودنتال، موجب کاهش معنی داری در عمق پاکت شد ولی کاهش در از دست دادن چسبندگی و تحلیل استخوان، معنی دار نبود.نتیجه گیری: به نظر می رسد درمان جراحی پریودنتال نسبت به روش های معمول، موجب کاهش بیشتری در غلظت سرمی C-reactive-protein می گردد که نیاز به بررسی های بیشتری دارد.

مقدمه: اامروزه برای درمان بیماری های پریودنتال، از درمان هایی به نام درمان پریودنتال غیرجراحی (Non-surgical Periodontal Therapy) NSPT استفاده می گردد. مفهوم ادراک بیماری به عنوان عقاید فرد در ارتباط با دلیل، طبیعت و مدیریت بیماری بیان می شود که به بیمار اجازه می دهد تا شرایط خود را درک کرده و با چالش های مرتبط با آن، به نحو بهتری کنار بیاید. این مطالعه به بررسی ادراک بیماری در این نوع درمان پرداخته است.مواد و روش ها: این مطالعه ی هم گروهی آینده نگر در مراکز درمانی دندان پزشکی شهر اصفهان بر روی بیماران نیازمند فاز I درمان (غیرجراحی) پریودنتال انجام گرفت. بیماران چک لیست اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه ی ادراک بیماری را در دو نوبت، یک بار قبل از درمان و یک بار به فاصله ی دو هفته الی یک ماه بعد از درمان تکمیل نمودند. آزمون های آماری در سطح خطای پنج درصد انجام شده است.یافته ها: یافته های این مطالعه نشان می دهد که درمان پریودنتال غیرجراحی بر درک شرکت کنندگان از بیماری شان تأثیر می گذارد. میانگین احساسی و همچنین شناختی بعد از درمان به طور معنی داری کاهش و متغیر قابلیت درک بیماری به طور معنی داری افزایش یافته است. مشاهده شد که متغیرهای جنسیت، سن، شناختی، احساسی و قابلیت درک بیماری (قبل از درمان) بر بهبود بیماری مؤثر نیستند. همچنین هر چقدر شدت بیماری پریودنتال بیشتر باشد، میانگین درک بیماری نیز بالاتر است. اما بین تغییرات ادراک بیماری قبل و بعد از درمان، بین سطوح مختلف بیماری پریودنتال تغییر معنی داری مشاهده نشد.نتیجه گیری: اادراک بیماری قبل و بعد از درمان پریودنتال غیرجراحی تغییر کرده و رفتارهای مقابله ای بیماران را تحت تأثیر قرار می دهد. اما ارتباط خاصی بین بهبود بالینی بیماری پریودنتال و ادراک بیماری مشاهده نشد.

بیان مساله: هیپرلیپیدمی یکی از عوامل خطرزای اصلی بیماریهای قلبی - عروقی محسوب می شود. در سالیان اخیر شواهدی مبنی بر ارتباط بیماری پریودنتال و افزایش خطر ابتلا به بیماریهای قلبی - عروقی نیز ارایه شده است.هدف: مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط بین سطح لیپیدهای خون و پریودنتیت انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه مورد شاهدی، 40 نفر از افرادی که شاخص CPITN در آنها III یا IV بود، به عنوان بیماران مبتلا به بیماری پریودنتیت در گروه مورد قرار گرفتند. هیچ یک از آنها سابقه مصرف داروهای آنتی هیپرلیپیدمیک یا ابتلا به دیابت و دیگر بیماریهای اندوکرین را نداشتند. 40 نفر نیز که علاوه بر مورد فوق از نظر پریودنتال فاقد پریودنتیت بودند (درجه CPITN برابر0 یا I و بدون علائم تحلیل لثه) و از نظر سن و جنس با گروه مورد مطابقت داده شده بودند، به عنوان گروه شاهد انتخاب شدند. نمونه خون محیطی بیماران جهت تعیین سطح لیپیدهای خون به آزمایشگاه مرکزی دانشگاه علوم پزشکی یزد ارسال گردید. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از آزمون t مورد تحلیل آماری قرار گرفتند. P≤0.05 به عنوان سطح معنی داری در نظر گرفته شد.یافته ها: در این مطالعه 25 مرد و 15 زن با میانگین سنی 32.3±9.2 سال در گروه مورد و 24 مرد و 16 زن با میانگین سنی 31.4±7.6 سال در گروه شاهد مورد بررسی قرار گرفتند. اختلاف میانگین سطح کلسترول در گروه مورد (188.87±52.2 mg/dl) در مقایسه با گروه شاهد (167.7±39.3 mg/dl) معنی دار بود (P=0.045). میانگین سطح تری گلیسرید نیز در گروه مورد (202±158.2) نسبت به شاهد (132.9±75) به طور معنی داری بالاتر بود (P=0.016). سطح LDL و HDL نیز در گروه مورد نسبت به شاهد بالاتر بود اما اختلاف معنی داری بین دو گروه وجود نداشت. فراوانی افرادی که سطح کلسترول و تری گلیسرید در آنها بیماریزا بود، نیز در گروه مورد اختلاف معنی داری با گروه شاهد داشت (P=0.001 و P=0.005).نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان داد که هیپرلیپیدمی با بیماری پریودنتال در افرادی که از نظرسیستمیک سالم هستند، ارتباط دارد؛ البته به استناد این نتایج نمی توان تعیین نمود که آیا بیماری پریودنتال باعث افزایش لیپیدهای خون می شود یا این که هیپرلیپیدمی عامل خطر مشترک بیماری پریودنتال و بیماری قلبی - عروقی است.